Testen of niet, that's the question.

 

Ben ik hoogbegaafd?

Heel vaak krijg ik mailtjes van mensen die zichzelf afvragen of zij hoogbegaafd zijn maar geen test durven maken. Ik vraag dan altijd wat wil je bereiken met de test. Meestal heeft de vraagsteller al uitgebreid gekeken en gelezen op internet, mijn e-book gelezen en herkent de vraagsteller zich in bijna alle kenmerken.

Voor mij is het dan vaak al duidelijk, met wat andere informatie die in de mail staat, dat de vraagsteller waarschijnlijk wel hoogbegaafd is. Alleen bij de vraagsteller is dat dan blijkbaar nog steeds niet duidelijk.

Een beetje het principe van het ziet eruit als.., het klinkt als... etc Zou het een .... zijn? Ehh, JA!

Vaak gaat de hoogbegaafde in spé juist op onderzoek om te bewijzen dat hij/zij geen HB'er is. Ook al lost het HB zijn problematiek uit het verleden op. Nee, HB zijn is het ook niet, dat is een groep waar ik niet bij wil horen. (Dit zijn echt opmerkingen uit de praktijk, ik heb ze niet verzonnen).

Ik verbaas mij er telkens weer over. Natuurlijk herken ik het wel en heb ik dat zelf ook gedaan, maar het is toch een vreemde situatie van een uiterst intelligent mens.

Waarom hebben wij blijkbaar die bevestiging nodig dat wij HB zijn? Het vaststellen is een lastige klus. Hiervoor is een uitgebreide IQ test nodig, die werkelijk honderden euro's kost. Dan hebben wij het alleen over de wetenschappelijke grens van IQ 130.

Zoals jullie ondertussen wel weten ben ik aanhanger van het delphi model, kort samengevat:

Een hoogbegaafde is een snelle en slimme denker, die complexe zaken aankan. Autonoom, nieuwsgierig en gedreven van aard. Een sensitief en emotioneel mans, intens levend. Hij of zij schept plezier in creëren.

Hoogbegaafd, Delphi model

Dit geeft mij veel meer houvast dan een koud IQ getal. Oke, dan doe je een dure test en dan komt het getal 130 of hoger uit de koker. En dan? Is dan alles opgelost? En wat als er nu een getal van 129 of 128 uit komt. Ben je dan niet hoogbegaafd? Wetenschappelijk misschien niet, maar ik durf te beweren dat als je alle aspecten en kenmerken hebt dat je dan wel degelijk HB bent.

Het probleem zit hem volgens mij niet in de test zelf, dan bedoel ik de (faal)angst die velen voelen om de test te maken, maar in de uitkomst. "Als ik de test niet haal ben ik niet HB en dan hoor ik nergens bij", hoor ik vaak zeggen.

Wat ik eigenlijk wil meegeven ook vanuit mijn eigen ervaring, ga leven wat je voelt. Als je je herkent in de HB kenmerken, ga dan eens naar een bijeenkomst voor HB'ers. Kijk op www.ibhv.nl daar worden regelmatig HB café's gehouden. Een perfecte plek om met andere te praten en te kijken of beter gezegd om te voelen of je je daar thuis voelt. Praat er met anderen over.

In de loop van dit jaar wil ik kijken of ik dergelijke bijeenkomsten ook kan gaan organiseren.

Testen of niet, that's the question, of is het nu "that WAS the question"?

Ik zou zeggen laat de testen voor wat ze zijn. Als je het echt wilt dan kan dat altijd nog, maar hang het wel of niet HB zijn niet op aan een test. Wil je lid van MENSA worden, dan moet je overigens wel een test maken.

Ik hoor graag jullie reacties.

O ja, als je zelf hebt leren zwemmen maar je hebt geen diploma, kun je dan zwemmen??