"Positieve fouten" is weer een andere benadering om te kijken naar je eigen handelingen. Mooier zou zijn om het woord fouten helemaal uit ons brein te verwijderen. Waarom wordt een fout over het algemeen negatief bekeken? Alsof je doelbewust iets laat mislukken? (Al zou dat soms natuurlijk best wel eens voorkomen).

Positieve foutenPositieve fouten

Ik kan niet zonder fouten maken, wel zonder de negatieve benadering hiervan. Althans dat lukt steeds beter. Vroeger was het echt niet oké om een fout te maken. Als eerste liet mijn perfectionisme dat niet toe en als tweede stond mijn bestaansrecht op de tocht bij het maken van een fout. Althans die irrationele gedachte had ik mijzelf op jonge leeftijd voorgehouden. Als je dat maar lang genoeg doet, ga je er zelf in geloven.

Een fout maken was dom, stom, belachelijk en bedenk zelf maar de woorden die je er aan geeft. Vanuit het standpunt bekeken dat ik waardering zocht bij anderen en niet bij mijzelf, is dat best wel logisch. Iedereen mocht fouten maken maar ik niet. Ik moest en zou perfect werk opleveren. Tot het moment dat ik best wel een paar grote fouten had gemaakt. Er gebeurde niet wat ik in mijn irrationele gedachtegang had bedacht. het was zelf een soort van oké dat ik een fout had gemaakt. Ik begreep er helemaal niets aan. Wat is er nu positief aan om fouten te maken?

Ontwikkeling

Mijn probleem was/is dat ik nooit heb geleerd om te leren. Een van de meest voorkomende "kenmerken" van het hoogbegaafde kind. Ik begreep alles op school hoefde niet te leren en was met alles bezig behalve school. Omdat ik alles wel zo'n beetje begreep maakte ik dus ook geen fouten. Geen fouten maken is dus eigenlijk wel het grootste probleem wat ik had, zoals ik het nu zie.

Ik kon niet ervaren wat het was om een fout te maken, wat er zou gebeuren als ik een fout maakte en wat fouten maken mij op had kunnen leveren.
Nu begrijp ik het wel, ontwikkeling doormaken. Door fouten te maken start je een ontwikkeling, je leert omgaan met tegenslagen en je ervaart hoe je omgeving reageert en je ontdekt nieuwe dingen.
Einstein heeft ooit eens gezegd: "A person who never made a mistake never tried anything new". Daar sluit ik mij nu bij aan.

Faalangst

"Faalangst is de angst om te falen, tekort te schieten of om aan bepaalde verwachtingen van jezelf of anderen niet te kunnen voldoen." Faalangst wordt gestimuleerd door de mogelijkheid dat je een fout kunt maken.
Hoe belachelijk werkt ons brein toch eigenlijk. Door fouten te maken kun je leren en dat rem je dan weer af door faalangst te activeren. Natuurlijk heeft niet iedereen daar last van, maar ik weet zeker dat heel veel lezers van dit blog dit herkennen. Iets met hoogbegaafdheid misschien?
Het mooie van faalangst is wel dat je het zelf hebt aangeleerd. Lees de zin nog maar een keer.
Wie heeft de verwachtingen neergezet? Of die verwachting nu van jezelf komt of van anderen, jij hebt de verwachting gecreëerd, niemand anders.
Dus aanpakken die faalangst! Zie hiervoor ook een andere blog van mij. Ik heb besloten om faalangst vanaf nu "straalangst" te gaan noemen en dat is een doordenker.

Fouten maken is mooi

Ja, fouten maken is mooi. Ook al blijft het oncomfortabel voelen, fouten maken is mooi. Eigenlijk probeer ik steeds iets nieuws uit en ontdek ik weer wat anders. Had ik die fout niet gemaakt, had ik ook niets nieuws ontdekt en geleerd. Door de schaamte en onwennigheid heen begint het te wennen.
Door het nu als positieve fouten te zien, o nee, verbannen dat woord, door het nu als leermoment te zien is het allemaal veel minder erg. De positieve kant, de zonzijde bekijken in plaats van de schaduwzijde.

Ik sluit af met mijn nieuwe uitspraak: "Als ik "straal" ga ik "stralen". Denk daar maar eens over na.

Graag hoor ik van jou hoe jij aankijkt tegen fouten maken, laat jij het mij hieronder weten?

PS. misschien staat er wel ergens een fout in deze blog. Laat het gerust weten dan leer ik ervan 🙂

PPS: dit blog is geïnspireerd op een blog van een collega ondernemer, dat blog kun je hier lezen.