Perfectionistisch, iemand die hoogbegaafd is?

 

Is dit een vraag of een vaststelling?

In mijn beleving is het een logisch gevolg. Ik durf wel te stellen dat alle hoogbegaafden een overdreven vorm van perfectionisme hebben. Ik hoor graag van je als ik het fout heb!

De één wat meer dan de ander, en sommigen excelleren hier in.

Het werd hoog tijd voor een paar nieuwe foto's voor mijn websites. Samen met mijn business partners ben ik afgelopen week bij Fotoshoot geweest. Overigens een aanrader wat mij betreft. Een heerlijk ontspannen manier van foto's laten maken, zeker voor iemand als ik die foto's laten maken vreselijk vind.

Maar goed, na afloop van de "shoot" moest ik mijn foto's beoordelen. Wat mij betreft hadden ze allemaal weer de digitale vuilnisbak in gemogen. Ik vond ze eigenlijk vreselijk. Nu vind ik dat wel altijd van mijn eigen foto's, dus helemaal zonder vooroordeel ben ik niet.

Over elke foto had ik wel een opmerking. "Hier lach ik raar, op deze kijk ik vreemd" en ga zo maar even door. Gelukkig hebben mijn partners mij geholpen en heb ik uiteindelijk een aantal foto's kunnen selecteren die 'er wel mee door kunnen'. Zijn ze helemaal naar mijn zin? Nee, maar een 7 op een schaal van 1 tot 10 kunnen ze wel krijgen.

Ondertussen heb ik redelijk leren leven met mijn perfectionisme. Het is al wat minder geworden in de loop der jaren. Maar ik heb nog steeds problemen om bijvoorbeeld een stuk dat ik moet maken in te leveren dat niet aan mijn normen voldoet. Ik weet ook wel dat als het daar wel aan zou voldoen, het waarschijnlijk nooit af zou zijn. Ervaring leert dat mijn lat veel hoger ligt dan die van anderen. Als ik dus een stuk inlever dat voor mij misschien een 6 of een 7 is, is dat voor de ontvanger al snel een 8 of zelfs een 9. Onbegrijpelijk in mijn ogen. Ook heb ik geleerd dat als de ontvanger tevreden is, ik dus eigenlijk ook tevreden zou moeten zijn. Veelal lukt dat tegenwoordig wel, maar tijdens het maken van een dergelijk stuk moet ik dus steeds alert zijn wanneer het voor de ontvanger al goed zal zijn, terwijl ik dan denk dat ze hier niet tevreden mee zijn. Dat is best een klus.

Bij sommige hoogbegaafden is het zelfs zo "erg" dat als zij bijvoorbeeld een nieuwe auto gaan uitzoeken, dat zij dan door het vooronderzoek naar de auto zoveel weten dat zij de dealer kunnen vertellen wat de auto wel en niet kan en dan juist die informatie die zij niet weten. Hier zit dan de "funfactor" in: het compleet uitzoeken van de mogelijkheden en niet zozeer meer in de aankoop. Na de aankoop is het plezier er dan vaak al weer vanaf.

Genieten hoogbegaafden dan eigenlijk wel van bijvoorbeeld de aankoop of het opleveren van een stuk, of zit het 'm in de voorbereiding?

Ik ben benieuwd hoe jij dat ervaart, hoe jij dat doet en hoe ga jij hier mee om?.

Laat je het mij weten in onderstaande reactiebox?

Tot de volgende keer.

Groet

Jan Everts