Perfectionisme en hoogbegaafd

Perfectionistisch, iemand die hoogbegaafd is?

 

Is dit een vraag of een vaststelling?

In mijn beleving is het een logisch gevolg. Ik durf wel te stellen dat alle hoogbegaafden een overdreven vorm van perfectionisme hebben. Ik hoor graag van je als ik het fout heb!

De één wat meer dan de ander, en sommigen excelleren hier in.

Het werd hoog tijd voor een paar nieuwe foto's voor mijn websites. Samen met mijn business partners ben ik afgelopen week bij Fotoshoot geweest. Overigens een aanrader wat mij betreft. Een heerlijk ontspannen manier van foto's laten maken, zeker voor iemand als ik die foto's laten maken vreselijk vind.

Maar goed, na afloop van de "shoot" moest ik mijn foto's beoordelen. Wat mij betreft hadden ze allemaal weer de digitale vuilnisbak in gemogen. Ik vond ze eigenlijk vreselijk. Nu vind ik dat wel altijd van mijn eigen foto's, dus helemaal zonder vooroordeel ben ik niet.

Over elke foto had ik wel een opmerking. "Hier lach ik raar, op deze kijk ik vreemd" en ga zo maar even door. Gelukkig hebben mijn partners mij geholpen en heb ik uiteindelijk een aantal foto's kunnen selecteren die 'er wel mee door kunnen'. Zijn ze helemaal naar mijn zin? Nee, maar een 7 op een schaal van 1 tot 10 kunnen ze wel krijgen.

Ondertussen heb ik redelijk leren leven met mijn perfectionisme. Het is al wat minder geworden in de loop der jaren. Maar ik heb nog steeds problemen om bijvoorbeeld een stuk dat ik moet maken in te leveren dat niet aan mijn normen voldoet. Ik weet ook wel dat als het daar wel aan zou voldoen, het waarschijnlijk nooit af zou zijn. Ervaring leert dat mijn lat veel hoger ligt dan die van anderen. Als ik dus een stuk inlever dat voor mij misschien een 6 of een 7 is, is dat voor de ontvanger al snel een 8 of zelfs een 9. Onbegrijpelijk in mijn ogen. Ook heb ik geleerd dat als de ontvanger tevreden is, ik dus eigenlijk ook tevreden zou moeten zijn. Veelal lukt dat tegenwoordig wel, maar tijdens het maken van een dergelijk stuk moet ik dus steeds alert zijn wanneer het voor de ontvanger al goed zal zijn, terwijl ik dan denk dat ze hier niet tevreden mee zijn. Dat is best een klus.

Bij sommige hoogbegaafden is het zelfs zo "erg" dat als zij bijvoorbeeld een nieuwe auto gaan uitzoeken, dat zij dan door het vooronderzoek naar de auto zoveel weten dat zij de dealer kunnen vertellen wat de auto wel en niet kan en dan juist die informatie die zij niet weten. Hier zit dan de "funfactor" in: het compleet uitzoeken van de mogelijkheden en niet zozeer meer in de aankoop. Na de aankoop is het plezier er dan vaak al weer vanaf.

Genieten hoogbegaafden dan eigenlijk wel van bijvoorbeeld de aankoop of het opleveren van een stuk, of zit het 'm in de voorbereiding?

Ik ben benieuwd hoe jij dat ervaart, hoe jij dat doet en hoe ga jij hier mee om?.

Laat je het mij weten in onderstaande reactiebox?

Tot de volgende keer.

Groet

Jan Everts

 

2016-10-24T07:18:54+00:00 5 Comments

5 Reacties

  1. Jan Everts 2 september 2013 van 06:11 - Antwoorden

    Dag Yvonne,

    Dank je wel voor je reactie.
    Mooi om te lezen hoe jij kijkt naar mensen. Ik kan mij voorstellen dat het leven met een HB'ers best voor problemen kan zorgen. Zeker in jouw voorbeeld kan ik mij voorstellen dat dit lastig is voor beide. De één wil snel vanuit de basis principes en de ander wil alles helemaal doordenken en uitzoeken. Beide kunnen niet anders zonder dat daar later eventueel weer twijfel over bestaat.
    Respecteer inderdaad elkaar met alles wat daarbij hoort. Uiteindelijk doen jullie beide de dingen zoals jullie denken dat dit moet gebeuren.
    Succes en leuk dat je mijn blogs leest en doorstuurt.

    Groet
    Jan

  2. Yvonne 28 augustus 2013 van 11:09 - Antwoorden

    Hallo Jan, ik ben getrouwd met een hoogbegaafde man en herken zelf ook veel van je situaties uit je blogs. Ook wat mezelf betreft. Ik weet niet of ik hoog begaafd ben maar ervaar wel dat ik vaak dingen al veel eerder door heb, weet, verdieping zoek en dat mensen dat niet altijd waarderen.
    Inmiddels denk ik "jammer dan!" Ik wil me best wat aanpassen als ik iets niet heel belangrijk vind, maar vind het vooral belangrijk dat ik accepteer dat ik ben wie ik ben. Dat ik het prettig vind niet alleen maar oppervlakkig te kunnen zijn, niet let op uiterlijkheden maar belangrijk vind wat iemand echt vindt, voelt en ervaart. Wat ik in mijn man herken is het enorm veel tijd nemen om een stuk te schrijven of een besluit te nemen, dat het altijd net anders is dan jij zegt, dat het "goed genoeg" niet "goed genoeg" is en dat is best lastig. Ik ben van de praktische, impulsieve, snelle beslisser (Di in DISC).
    Het omgaan met de normale wereld is ook best lastig voor HB'ers. Ze snappen je niet, jij bent allang stappen verder terwijl zij nog niet eens .....

    Leuk om je stukken te lezen en ik mail hem door naam mijn man!

  3. Hugo Bakker 14 juli 2013 van 19:43 - Antwoorden

    Ik plaatste de reactie te snel...
    Hoe ik er mee omga? Voor mijn gevoel leg ik de lat steeds lager; goed is ook OK. Het blijft lastig...
    Ik merk wel dat ik steeds meer zelfvertrouwen heb. Ik vind steeds meer wat ik doe ook daadwerkelijk goed.
    Ik heb altijd de beste in alles willen zijn. Nu denk ik af en toe: ik ben de beste! (niet arrogant bedoeld, maar gewoon; vinden dat je goed bent is een besluit).

    • Jan 15 juli 2013 van 15:23 - Antwoorden

      Hoi Hugo,

      Dank je wel voor je reactie. Perfectionisme is een raar ding, waar je mee zult moeten leren leven. Pas als je inderdaad zelfvertrouwen opbouwt en "trots" op jezelf kunt zijn, is perfectionisme veel makkelijker te begrijpen. Je leert inderdaad wanneer goed goed genoeg is, en wanneer je er toch een schepje bovenop moet doen.

      Het is ook de manier waarop perfectionisme wordt uitgevoerd, en hoe dat op anderen overkomt. Als er weinig rekening wordt gehouden met de anderen komt inderdaad het woord "arrogant" de kop opsteken.

      Zolang je als hoogbegaafden begrijpt dat jouw lat hoger ligt dan die bij de ander, en niet de fout maakt jouw lat te spiegelen, gaat het meestal wel goed.

  4. Hugo Bakker 14 juli 2013 van 19:40 - Antwoorden

    Hoi Jan, dat van die auto en alles ervan weten is wel heel herkenbaar. Het zit hem dan vooral in de voorpret, daarna was ik hem zelfs nooit meer.
    En verder ben ik zeker perfectionistisch, niet snel tevreden. Pas als een groep helemaal enthousiast is over mijn training dan ben ik zelf ook tevreden. Lastig...
    Zelf had ik het nooit zo aan hoogbegaafdheid gekoppeld.
    Mijn dochter had vandeweek een plekje op haar want; ze dacht dat ze voor gek liep!

Reageer