Daar zit ik dan, zaterdagmiddag en geen inspiratie en toch is het morgen, en als jullie het lezen, zondag…. blogdag.

Dat maakt mij enigszins onzeker. Moet ik nu een blog schrijven om het schrijven (dus een blog met een specifiek onderwerp zoals jullie gewend zijn) of laat ik gewoon mijn vingers over het toetsenbord gaan en zie ik wel wat er op het scherm komt te staan. Ik heb gekozen voor het laatste, gewoon even mijn gedachten op het scherm weergeven.

Irrationele gedachten

Maakt mij dat echt onzeker? Nou in zekere zin wel, ik heb het idee dat jullie weer een onderwerp verwachten en dan moet ik dus presteren om dat ook te kunnen maken. Ik heb er geen zin in deze keer. Grappig, vroeger zou ik alles op alles gezet hebben om dat toch die blog te maken, en nu kies ik voor wat ik voel. Geen inspiratie. Wat ik dan nog niet heb overwonnen is om dan ook maar geen blog te schrijven. Dat kan ik niet maken. Ook niet aan mijzelf. Ik heb mijzelf beloofd om elke 2 weken een blog te schrijven.

Die irrationele gedachten ben ik ook niet kwijt, ik blijf mens, maar ik weet wel dat het irrationele gedachten zijn. Blijkbaar komt het onderwerp dan toch vanzelf naar voren. Als ervaringsdeskundige kan ik zeggen dat ook hoogbegaafden (deze blog is dan ook niet specifiek geschreven voor hoogbegaafden, dit is een onderwerp voor iedereen) die irrationele gedachten hebben. Dat heeft alles te maken met het fantastische brein dat wij hebben, maar dat brein zorgt er ook voor dat het aan de loop gaat met je gedachten. Voor je het weet heb je een compleet scenario bedacht in je hoofd, en dan niet zo maar en scenario, nee één met minimaal een paar alternatieven voor als het eerste scenario niet zou werken, wat natuurlijk niet echt zou kunnen want ook die is al  zo doordacht dat het niet anders dan waar kan zijn.
Ook iets wat ik en vele anderen hoogbegaafden goed kan is aannames doen. Die hoef je natuurlijkSilly Guy niet te checken want je weet zeker dat het zo is, ook daar kun je dan veel scenario's omheen bouwen.

Of en dat is het laatste voorbeeld wat ik wil schetsen is als je iets lastigs moet doen. Stel je wil een bepaalde opdracht niet uitvoeren en dat moet je gaan vertellen aan je opdrachtgever. Op dat moment creëer je hele waanbeelden in je hoofd als; als ik dit niet doe dan vlieg ik eruit; dan mag ik deze opdrachten nooit meer doen etc etc. Allemaal irrationele gedachten.

Achteraf, zoals ik zelf heb meegemaakt, wordt er dan gezegd: "o, oké, geen probleem, dan doe je nu toch wat anders". En juist die uitspraak zat in geen enkel door mijn fantastische brein bedacht scenario.Hoe kan dat nou? Bouw ik hele grote drempels, nee zeg maar bergen, waar ik metaforisch overheen moet om te zeggen dat ik niets ga doen, en dan blijkt dat helemaal nergens voor nodig geweest te zijn.

Wat is nu de moraal van deze blog. Doe geen aannames, check bij de ander of het klopt wat jij hebt bedacht. Dat maakt het leven soms zo veel eenvoudiger.

Een goed en simpel zelfhulp boekje hiervoor is "Beren op de weg, spinsels in je hoofd". Deze kun je via onderstaande link bij BOL.com bestellen (het eerste is een fysiek boek, het tweede een e-book).

Uiteraard kan ik je hierbij helpen in mijn praktijk, neem hiervoor contact met mij op info@hoogbegaafdencoach.nl

Laat hieronder eens weten hoe jij met irrationele gedachten omgaat.