Vakantie!

Yes, zou zo'n beetje de hele wereld roepen! Maar hoe zit dat met de 2 tot 3 % van de bevolking die hoogbegaafd is?

Ik vind vakantie persoonlijk wel lekker, maar naar een paar dagen en zeker als je weg gaat, begint het in de bovenkamer weer te knagen wat ik allemaal nog moet doen. Daarna gaat het genieten eigenlijk wel langzaam weg. Relaxen lukt niet meer en rondlopen in een mooie stad, valt opeens in het niet omdat ik het dan eigenlijk zonde van de tijd vindt, want ik had ook dit en dat nog kunnen doen.

Nu ben ik deze vakantie thuis gebleven. Ik merk dat het voor mij prettiger werkt. Ik kan dan een mix vinden tussen samen dingen doen maar ook mijn eigen ding. Iedereen is in de vertrouwde omgeving en kan dus gewoon doen en laten, zonder allerlei onbekende factoren.

Maar ja, is dat nu echt vakantie?

Voor de één wel en voor de ander niet. Is een vakantie weg van huis, voor hoogbegaafden / hoog gevoeligen per definitie niet een aanslag op de structuur en het verlaten van de eigen omgeving?
Wat heeft een vakantie eigenlijk voor een impact? Iedereen is altijd zo dol enthousiast dat het vakantie is en dan lekker weg en allerlei dingen doen die je anders niet doet. Maar is dat wel zo lekker en fijn?

Ik denk dat er ook nog wel een verschil is of er kinderen in het spel zijn of niet. Met kinderen wordt alle aandacht gevraagd en blijft er misschien te weinig ik tijd over.

Wat doen hoogbegaafden eigenlijk op vakantie? Ik kan nog heel veel vragen bedenken.

Omdat het ook voor mij vakantie is houd ik deze blog kort.

Wil je mij vertellen wat je van vakantie vindt, wat je doet en welke impact dat heeft op jou?

Ik lees het graag terug.