Je kunt mij bellen of mailen: 06 - 818 353 02|info@hoogbegaafdencoach.nl

Hoogbegaafde Piet

Afgelopen Sinterklaasfeest was een bonte stoet van Pieten. Maar ik miste één Piet, hoogbegaafde Piet.

 

Sinterklaas is net voorbij, ik weet het. Maar toch, ik wil graag volgend jaar een hoogbegaafde Piet.

Hoe eerder ik ermee begin hoe groter de kans is dat het gaat gebeuren. Nu de traditionele Piet toch niet meer mag, is het tijd voor verandering. Een clowns Piet, stroopwafel Piet, kom op zeg!

Een hoogbegaafde Piet. Dat moet het worden!

Hoe herken je een hoogbegaafde Piet?

Alhoewel ik niet in problemen wil denken, heb ik direct een probleem ontdekt. Hoe ziet een hoogbegaafde Piet er eigenlijk uit?

Een clowns Piet herken je wel, een gele Piet ook. Stroopwafel Piet was al wat moeilijker, maar hoe laat je een hoogbegaafde Piet er nu uit zien. Volgens mij heb ik hier ook direct een van de problemen van hoogbegaafdheid blootgelegd..... Ik vrees nu al dat er geen hoogbegaafde Piet zal komen 🙁

Hoogbegaafdheid; je bent het wel, maar je ziet het niet.

Zou het leven makkelijk kunnen zijn als je kan zien of iemand hoogbegaafd is of niet? Je kunt dan wel direct contact zoeken met andere hoogbegaafden.

Daarnaast hoe je niet de tocht te doorstaan en de vraag te beantwoorden "Ben ik hoogbegaafd of niet?". Nee dat is niet nodig, want als je het bent dan zie je het gewoon. Heerlijk, geen twijfelaars meer, je bent het of niet en dat zie je.

Tsja, Utopia, dat ziet er toch geweldig uit, of niet?

Misschien kunnen de medici over een paar jaar nog wat genetisch manipuleren en zo iedere doelgroep een uiterlijk kenmerk mee geven.

Realiteit

Maar goed, de realiteit is dat je het niet ziet. Althans, ik herken ze niet op uiterlijk.

Zo lopen vele hoogbegaafden rond in deze wereld die ernstig twijfelen aan zichzelf omdat ze naar hun gevoel niet passen in deze wereld, althans ze voelen zich nergens thuis. Ze weten vaak niet dat ze hoogbegaafd zijn. Er is iets vreemds maar ze weten niet wat het is.

Op een zeker moment surfen ze op internet en belanden op websites als deze. Daar menen ze zich te herkennen in wat ze lezen.

Er gaat een wereld voor ze open, maar toch zullen velen eerst denken (net als jij waarschijnlijk); Hoogbegaafd, ik? Nee, echt niet!

Diep van binnen hopen op (h)erkenning van andere hoogbegaafden om een aansluiting te kunnen vinden. Op zoek naar die andere hoogbegaafden begrip te kunnen vinden, dingen met elkaar uit te wisselen, van elkaar te leren.

Oplossing?

Ik heb helaas geen oplossing voor het uiterlijk van een hoogbegaafde. Maar misschien wel een drempelverlagende opening.

Hoe ontmoet je andere hoogbegaafden? De eerste ontmoetingen zijn veelal hier op internet. In de diverse websites over hoogbegaafdheid en de diverse Facebook groepen. Op zich een prima middel, een bepaalde anonimiteit, lekker snuffelen en kijken. Maar op een gegeven moment wil je misschien wel eens een andere hoogbegaafde "in het echt" zien.

Daar zijn ook mogelijkheden voor, maar.... zijn die echt toegankelijk?

Mensa; Om bij een bijeenkomst van Mensa langs te kunnen gaan moet je lid worden. Daarvoor moet je eerst een test doen bij Mensa, hopen dat je de test haalt en dan mag je naar dergelijke bijeenkomsten toe. Niet dat ik daar iets tegen heb, ik ben uiteindelijk ook zelf Mensaal, maar het is voor velen een hele hoge drempel. De test niet halen wordt vaak gezien als afwijzing en voor een test komt natuurlijk ook de bekende vriend "Faalangst" om de hoek kijken.

Dan kun je nog naar het HB café. Dat is vrij toegankelijk maar ook voor niet hoogbegaafden. Ik denk niet dat er veel niet hoogbegaafden naar toe gaan, maar dat terzijde. Nadeel, vind ik, van het HB café is dat het altijd een thema heeft, dus er gewoon even gezellig naar toe gaan om met anderen te praten is er pas na afloop mogelijk en dan is het al best laat geworden.

HBC (HoogBegaafdenCoach) bijeenkomst  (Helaas worden deze vooralsnog niet meer gehouden).

Er is al meerdere malen geopperd dat ik zelf een dergelijke bijeenkomst zou moeten organiseren. Als je mij kent, weet je dat het organiseren om mensen bij elkaar te krijgen niet mijn sterkste talent is. Dus ik zie daar als een berg tegen op. Maar goed, iedereen, ook ik zal om te leren uit de comfortzone moeten komen.

En wat zou dan zo'n bijeenkomst moeten inhouden? Ik weet wel wat ik niet zou willen. Geen groep mensen die bij elkaar zitten en klagen (beetje negatief neergezet van mijn kant) hoe lastig hoogbegaafd zijn is. Ik wil juist een soort "beweging" opzetten, waar we samen kunnen gaan werken aan het potentieel van hoogbegaafd zijn. Wat kunnen veel hoogbegaafden met elkaar bereiken in deze maatschappij en op welke manier. Waar liggen kansen? Hoe kunnen wij dat fantastische brein wat wij hebben inzetten?

Kijk met die positieve kijk op zaken word ik blij.

Ik heb dus een paar vragen aan jou:

  • a) zou jij mee willen doen aan een HBC bijeenkomst?
  • b) waar zou een HBC bijeenkomst over moeten gaan?
  • c) waar zou de HBC bijeenkomst gehouden moeten worden (denk aan regio, locatie en voorzieningen)?

Ik ben benieuwd hoe jij hier over denkt, laat je het in het onderaan deze pagina staande reactie veld weten?

Of heb jij nog een creatieve oplossing zodat ik komend Sinterklaasfeest toch als hoogbegaafde Piet kan rondlopen? Dan kan iedere hoogbegaafde mij aanspreken 🙂

14 Comments

  1. kuipers8irene71@hotmail.com 18 augustus 2018 van 01:36 - Antwoorden

    Prachtig initiatief, ik zou graag mee willen doen, ik woon in Heerenveen!

    • Jan Everts 18 augustus 2018 van 15:48 - Antwoorden

      Helaas worden deze bijeenkomsten vooralsnog niet meer gehouden.

  2. Karen 4 februari 2015 van 11:12 - Antwoorden

    Goed initiatief Jan. Ik heb er wel zin in.
    Ik lees ook veel dingen die mij interesseren. Hoe ga ik om met al die talenten die ik heb? Hoe breng ik focus aan? Zelf ben ik inmiddels zover dat ik een aantal talenten heb kunnen combineren in één programma: 'Volg je hart', dat ik nu aan het ontwikkelen ben. Maar dat heeft me ook jaren gekost om zover te komen. En ik blijf maar nieuwe dingen verzinnen.
    Ook omgaan met anderen die mijn denkwijze, werkwijze, inzichten en tempo niet kunnen volgen.
    Ik kan wel met de anderen omgaan, omdat ik jarenlang communicatietrainingen heb gegeven, zodat zij zich goed blijven voelen, maar zelf kom ik dan altijd te kort. Ik heb wel een groot empathisch vermogen ( ook hoogsensitief), waarmee ik anderen ondersteun, maar voel mijzelf vaak in de kou staan.
    Ik kies ook meestal voor alleen en voel me daar goed bij.
    Elkaar tips geven hoe je eigen weg te volgen. Ondersteunen. Herkennen en erkennen en dan stappen kunnen zetten, zonder inderdaad een klaagcultuur, daar heb ik ook geen zin in.
    Uitgaande van het talent en dat versterken is mijn visie. Misschien meer een soort intervisie-opzet met een case van iemand. Dat kun jij vast wel begeleiden Jan.
    Utrecht is voor mij geweldig.
    Hartelijke groet van Karen

  3. Marjolein 2 februari 2015 van 14:33 - Antwoorden

    Dingen doen met passie is heerlijk, geeft energie en motiveert. Het is heerlijk als je in een soort van flow iets kan doen.
    Vaak word je als hoogbegaafde in die flow belemmerd door anderen. Waar denk ik behoefte aan is, is mensen met dezelfde passie, drive en vermogen. Als je hoogbegaafde bij elkaar zet als een soort denktank bij elkaar zet, plannen maken, brainstormen, uitvinden bijvoorbeeld hoe je iets kan betekenen in de wereld. Daarbij heb je mensen nodig die het idee eenvoudig in stapjes kunnen communiceren en vervolgens mensen om het uit te voeren. De kracht van een hoogbegaafde zit ' em met name in het eerste gedeelte. Misschien kun je een groep opzetten die gezamenlijk gaat zoeken naar zijn passie en daar in soort van teams uiting aan gaat geven.

  4. Simone 2 februari 2015 van 09:50 - Antwoorden

    Ik woon in Groningen, dus zou dan niet snel naar Utrecht gaan.
    HB-cafè nog niet heen geweest, heeft ook te maken met het ergens binnenkomen waar je niemand kent. Misschien ook wel herkenbaar voor anderen?
    Lijkt me wel interessant om anderen te ontmoeten, al merk ik online al wel dat het met de ene HB-er meer klikt dan met de ander.

    Het zichtbaar zijn aan de buitenkant zou ik niet willen, want dan is het namelijk ALTIJD zichtbaar en je af en toe even terugtrekken of onzichtbaar zijn is ook wel lekker en nodig.

  5. Eva 1 februari 2015 van 18:16 - Antwoorden

    Het klinkt leuk, als het in de buurt van Utrecht of Amsterdam is, kom ik misschien wel. Een leuk onderwerp lijkt me samenwerken met mensen die niet hoogbegaafd zijn. Ik merk dat ik liever niet samenwerk, omdat ik toch altijd wel sneller werk en samenwerken dan voor mij voelt als inschatten wanneer de ander het antwoord ook heeft bedacht.

    Een ander leuk onderwerp lijkt me het vinden van een passie: een hobby of je werk waarvoor je de hele dag kan werken. Als hoogbegaafde merk ik toch dat ik mijn tijd niet kan vullen met series kijken of iets dergelijks, maar dat ik liever de hele dag ergens voor werk. Ik denk niet dat het vinden van een passie iets is waar hoogbegaafden in het speciaal behoefte aan hebben, maar aangezien hoogbegaafden toch vaak harder en sneller werken dan anderen, kunnen zij makkelijker actief op zoek naar hun passie en zal een passie ook makkelijker een grote rol in iemands leven kunnen spelen.

  6. Petra Zoet 1 februari 2015 van 15:49 - Antwoorden

    Ik mis iets. Dat kan natuurlijk te maken hebben met het feit dat ik geen hoogbegaafd persoon ben. Maar ik leef wel met een hoogbegaafd persoon. En wat ik mis is het willen leren om met "ons sukkels" om te gaan. Het gros (98%) is namelijk niet hoogbegaafd. IQ is niet aan te leren, maar EQ en SQ wel. Waarom geen moeite stoppen in het aanleren van vaardigheden waardoor je makkelijker om kunt gaan met die andere 98%? Ook een sociaal aangepaste hoogbegaafde met een prettig emotionele balans kan verschil maken in de wereld. Nu heeft die 2 % kennis, ideeën en gedachtegangen die verschil zouden kunnen maken. Helaas kunnen veel van die 2% het niet communiceren. Ik denk dat een goed thema "verbroedering" zou kunnen zijn. Ik heb een hoogbegaafde ooit horen zeggen dat lid zijn van Mensa helemaal niet zo leuk is. Je gaat naar zo'n bijeenkomst, feest der herkenning en daarna moet je die rare wereld weer in. Een wereld die weinig of niets van jou begrijpt. We zijn super actief bezig om te leren begrijpen hoe een autist denkt, hoe het brein van een ADHD-er werkt, waarom een Borderliner omgaat met zichzelf en zijn omgeving zoals hij/zij doet. Ik zou "een moord doen" voor zo'n handleiding van een hoogbegaafde. Wees alsjeblieft actief in integreren en uitleggen en stop met terugtrekken en 'samenscholen'.

    Petra

    • Jan 2 februari 2015 van 09:05 - Antwoorden

      Dank je wel Petra,
      Dit is precies een van de dingen wat ik wil doen. Ik heb zelf namelijk ook genoeg van de "samenscholing". Ik wil vooruit en juist gebruik maken van het potentieel. Ook communicatie juiste met niet hoogbegaafden is wat mij betreft een van de onderwerpen. Ik heb nog een thema voor later dit jaar "hoogbegaafd op de werkvloer" en daar gaat het met name over interactie met anderen. Overigens blijft het gewoon heel erg lastig om te communiceren in het algemeen en dan zeker tussen hoogbegaafden en niet hoogbegaafden.
      Nogmaals dank en ik wil dit zeker oppakken.

    • Linda Rikkers 2 februari 2015 van 09:42 - Antwoorden

      Ik wil toch nog een lans breken voor het samenscholen. Ik heb mijn leven lang gedacht dat ik raar was. Ik paste niet, en weet dat volkomen aan mezelf. Ik heb me suf-aangepast, denk dat ik communicatief het helemaal niet gek doe (ben zelfs therapeut geworden), maar ben volkomen mezelf kwijt geraakt.

      Ik vind het volkomen logisch dat mensen met hb samenscholen, ik vermoed dat velen net als ik ineens merken dat je helemaal niet raar bent, dat je alleen irl weinig mensen treft die je snappen, met wie je voelt dat je jezelf kunt zijn. Dat het ligt aan de mismatch, ipv aan jouzelf. Dat je kan worden wie je bent, contacten kunt leggen die niet zo godsallemachtig veel energie vergen. Dat je niet je hele leven hoeft door te maken met het idee dat je zo tekort schiet in het leven van alledag...

      Hiermee wil ik niet zeggen dat ik ben voor wij-zij, of voor terugtrekken uit de wereld. Maar ik denk wél dat voor het je thuis voelen in de wereld óók die hb-contacten belangrijk zijn. En in het begin van het ontwikkelingsproces vaak nog een beetje meer, omdat je jezelf aan het herdefiniëren en herontdekken bent.

      • Petra Zoet 2 februari 2015 van 09:58 - Antwoorden

        Hallo Linda, Ik volg helemaal wat je zegt. Ik was jaren raar, vreemd, onaangepast, een flapuit, veel te druk. Pas rond mijn 33e kwam ik er achter dat ik ADHD had. Geen probleem, wel een hoop uitleg. Het is dan ook enig om iemand tegen te komen die, net als ik, 150 km p/u gaat als het op denken en doen aankomt. Toch heb ik ook gemerkt dat ik, of ik het leuk vind of niet, mij moet aanpassen, want de rest verdomt het! Nu vind ik mijzelf best heel leuk (nee, niet arrogant, zelfbewust). En wie daar een probleem mee heeft...jammer joh. Het is onmogelijk door iedereen leuk gevonden te worden. Maar een leeromgeving met gelijkgestemden maakt het leerproces wel een heel stuk gemakkelijker. Mijn ervaring met de paar hoogbegaafden die ik ken, is dat zij in de weerstand gaan wanneer er sprake is van aanpassen. Dat vind ik jammer...voor iedereen. Vandaar mij oproep tot 'verbroedering'.

        Groetjes,
        Petra

        • Linda Rikkers 2 februari 2015 van 10:37 - Antwoorden

          Ja, snap ik; en ik ben het ook niet volledig met je oneens; aanpassen/omgaan met mensen die anders zijn dan jij (wat iedereen is, alleen de een een beetje meer dan de ander) hoort erbij en dat een beetje aardig kunnen is handig.

          Toch heb ik nog een opmerking: die weerstand, waar zou dat vandaan komen? Ik denk dat weerstand een reden heeft, en als ik naar mezelf kijk is dat: ik ben daar wel klaar mee, lang genoeg aangepast tegen een hoge prijs. Ik kan pas weer gaan kijken hoe ik vanuit die verbroederingsgedachte contact kan maken zodra ik weet wie ik ben. Dat proces kan je niet overslaan. Dan is het geen verbroedering, maar assimilatie. Ik gok dat meer hb-ers daar last van hebben, die willen helemaal niet verbroederen met de groep die hen nooit begrepen heeft; niet totdat het oude zeer verholpen is, ze hebben gerouwd, zichzelf hervonden.

  7. Linda Rikkers 1 februari 2015 van 15:28 - Antwoorden

    Ik hou de ontwikkelingen in de gaten. Mij lijkt het zeker fijn, gezien mijn energieniveau houd ik een slag om de arm. Utrecht zou ook voor mij een goede locatie zijn. Ik heb interesse in hoe ik vanuit passie kan gaan werken/leven, en mijn aanpassing kan gaan loslaten. Herontdekking van talenten.

  8. Jelle 1 februari 2015 van 11:35 - Antwoorden

    Themasessies met een spreker of iemand die iets wil vertellen is misschien wel leuk. Waar lopen hbers allemaal tegenaan maar wat mij betreft ook hoe ga je om met niet hbers. Wat mag en kun je verwachten van anderen.
    Maar inderdaad vooral hoe zet je je potentieel in. Dat vind ik persoonlijk een hele uitdaging. En Utrecht is een prima locatie wat mij betreft. Als het maar centraal ligt.

    Jelle

  9. Hugo Bakker 31 januari 2015 van 21:27 - Antwoorden

    Doen Jan! Het is een hele goede manier om de HB'ers te helpen!
    In de buurt van Utrecht lijkt me ideaal.
    Onderwerp; hoe we meer kunnen betekenen in de wereld.
    Ik worstel niet met onbegrepenheid of iets dergelijks; maar ik kan me voorstellen dat een onderwerp zou kunnen gaan over hoe je beter zou kunnen functioneren in de maatschappij.
    Succes Jan!

Reageer