Hoe ga jij om met een teleurstelling?

In mijn vorige blog, over tijd voor jezelf hebben, heb je kunnen lezen dat ik een week alleen heb doorgebracht. De doelstelling was los komen van de dagelijkse "rush" en focus aanbrengen op de komende periode voor mijn verschillende bedrijven en werkzaamheden.

Maar zoals je misschien al kon lezen; het is een teleurstelling geworden. Was het zo erg? Aan de ene kant wel maar aan de andere kant heb ik ook weer een hoop geleerd over mijzelf.
Ik krijg ook wel wat vragen van lezers wat de laatste blogs met hoogbegaafdheid te maken hebben. Ook daar heb ik over nagedacht.

Om het laatste als eerste te behandelen; ik wil niet alles relateren aan hoogbegaafdheid, want dat is volgens mij zeker niet zo. Ik wil wel laten zien wie ik ben en wat mij bezig houdt als mens die onder andere hoogbegaafd is. Ik heb ook geen duidelijke scheidslijn van wat wel en niet hoogbegaafd gerelateerd is. Als hoogbegaafde heb ik natuurlijk ook gewoon last van dingen waar ieder mens mee moet "dealen". Ik hoop hiermee een hoop anderen te laten beseffen dat hoogbegaafdheid niet de reden van alles is.

De teleurstelling is gebaseerd op het feit dat ik niets heb gedaan wat ik wilde doen. Geen 2e E-book geschreven, geen planning gemaakt voor 2015 en zo kan ik wel even doorgaan.
Ik ben zelfs eerder naar huis gegaan omdat er echt niets uit mijn handen kwam. Focus was waarschijnlijk ook op vakantie. De teleurstelling of verwijt (aan mijzelf) dat ik de "lijst" dus nog een keer moet afmaken, zonder dat ik er een weekje tussen uit kan.

Nu kan ik mij er heel erg boos over maken (wat ik wel heb gedaan natuurlijk), maar al snel begreep ik dat er blijkbaar ruimte nodig was voor andere zaken. Na een paar dagen had ik besloten om het maar te laten rusten. Berusten dat er niets uit mijn handen zou komen. Wat rondlummelen en genieten van de omgeving. Uiteindelijk heeft het wel rust in mijn hoofd opgeleverd.

Wat heb ik er dan van geleerd?teleurstelling en leren
Dat ik blijkbaar dus ook in staat ben dat ondanks de "lijst" die ik mijzelf had toebedeeld niet is afgekomen, ik ook in staat bleek te zijn om het te laten rusten. Na te denken over allerlei dingen die op dit moment in mijn leven spelen. De toekomst van hoogbegaafdencoach.nl en hoe ik als volledig zelfstandige wil gaan leven. Op welke wijze kan ik mijn huidige werkgever verlaten zodat ik toch nog mijn gezin kan onderhouden.
Dat was blijkbaar nodig om deze rust week aan te besteden. Niet in actie komen, maar nu eens wel stil te staan bij de onderbewuste dingen die te lang door mij in de schaduw zijn gezet.
Een confrontatie met mij zelf.
Ik ben dankbaar dat ik deze week heb mogen meemaken.

Ongetwijfeld zal er een verschil zijn hoe hoogbegaafden t.o.v. niet hoogbegaafden omgaan met een teleurstelling, maar ik heb geen zin om hier onderzoek naar te doen. Er zal vast wel iemand opstaan om dit wel te doen.

Ik ben heel benieuwd hoe jij omgaat met een teleurstelling? Als je wilt kun je je eigen ervaring hieronder delen, zodat anderen hier misschien van kunnen leren.
Nog een fijne zondag.

2016-10-24T07:13:14+00:00 Tags: , , |4 Comments

4 Reacties

  1. Irene 6 november 2014 van 15:35 - Antwoorden

    Poeh... teleurstelling... Het hangt in mijn ogen nauw samen met falen. En dat wil ik liever niet. Wanneer ik teleurgesteld ben, draai ik het altijd om naar het positieve. Uit elke teleurstelling kun je iets fraais halen. Hoe harder de klap, des te groter de les! Achteraf ben ik dan altijd weer blij dat ik het heb meegemaakt, met de kanttekening dat ik het nooit meer wil herhalen!

  2. Alie 2 november 2014 van 12:30 - Antwoorden

    Teleurstelling, tja... Als het veroorzaakt wordt doordat ik de dingen die ik zou moeten doen niet doen, slaat het om in spijt of frustratie. Ik vind jouw reactie best wel knap: laat het rusten, relax, er zijn blijkbaar andere zaken belangrijker. Dat laatste is voor mij een eye-opener! Want tot nu toe bleef het aan me knagen en deed ik er niet veel aan.Bedankt dus!

  3. Lizethe 2 november 2014 van 10:14 - Antwoorden

    Hoe ik omga met teleurstellingen is afhankelijk van mijn eigen frustraties. Zelf ben ik niet goed in het vragen van hulp. Ik heb in het verleden wat hulp gevraagd van familie en niet gekregen. Dit ligt gevoelig, ik heb veel moeite om hier overheen te komen. Als ik hulp vraag aan vreemden en ze zeggen nee, dan ben ik niet geraakt. Ik denk vrij gemakkelijk, hij heeft het niet gezien of geen tijd.

    Een tijd heb ik geen hulp gevraagd aan familie, nu doe ik het weer en probeer voor mezelf op een zelfde manier te reageren als bij vreemden. Hoewel het nog niet vanzelf loopt, merk ik dat ik er makkelijker mee omgaan.

  4. Jessica 2 november 2014 van 08:50 - Antwoorden

    Teleurstelling hoe ermee om te gaan. Ik kijk altijd naar heb ik er zelf invloed op, en wat kan ik er zelf aan doen, teleurstellingen wat buiten mijn invloed valt leg ik zo snel mogelijklijk naast me neer. Kan er niets mee, pik eruit wat nodig is om herhaling te voorkomen en weer door.

Reageer