Heb jij ook een schaduwzijde?

Robin Williams11 augustus werd ik, maar ik denk de hele wereld opgeschrikt door het onverwacht overlijden van mijn grote filmheld Robin Williams. Hoe raar het ook klinkt, maar voor mij een reden om deze blog, die ik al tijden heb klaar staan, te publiceren.
Ik was op zoek naar een goed moment en een beetje lef. Het overlijden van Robin gaf mij extra kracht om dit onderwerp eens aan te snijden.

Robin was ook hoogbegaafd en lid van MENSA. Hoe bizar is het eigenlijk dat iemand als Robin ook een zeer grote schaduwzijde heeft. De man die eigenlijk altijd vrolijk leek, de clown uithing en iedereen aan het lachen maakte. De man die zulke geweldige rollen heeft gespeeld. Maar aan de andere kant is het natuurlijk ook maar een mens. Het was alleen niet wat je bij hem verwachtte, voor zover ik dat van afstand kan zien natuurlijk.

Ik denk dat ik voor velen hoogbegaafden spreek als ik zeg dat "Good Will Hunting" wel mijn favoriet is.
Ik heb hem van de week nog een keer bekeken. Ik realiseerde mij dat ik deze film lang geleden heb gekeken. Dat was zelfs voordat ik zelf wist dat ik hoogbegaafd ben. Toen vond ik het al een goede film alhoewel ik bepaalde dingen niet kon plaatsen. Ik herkende mij ontzettend in de personage Will. Nu begrijp ik natuurlijk waarom ik de film herkende. Alsof het verhaal over mijzelf gaat. Subliem verfilmd, kenmerkend hoe hoogbegaafd wordt neergezet.

De schaduwzijde die Robin had was volgens mij erg groot. Zware depressies, verslaving etc. Zo groot is mijn schaduwzijde niet. Maar dat ik hem heb kan ik hier gerust bekennen. Er zijn momenten van somberheid, van grote eenzaamheid. Het gevoel zo alleen te zijn op deze wereld, terwijl ik een vriendin heb, 3 kinderen dus eigenlijk een rijk man. Maar het gezin is dan net niet wat die eenzaamheid kan weghalen bij mij. Het is een eenzaamheid die heel erg diep zit. In mijn kern. Dat gevoel van eenzaamheid roept dan ook weer verdriet op. Waarom ben ik eigenlijk hoogbegaafd? Waarom kan ik niet gewoon "normaal" zijn? Allemaal dat soort vragen.

Op die momenten trek ik mijzelf terug. Dan moet ik alleen zijn. Een soort van verdrinken in mijn eigen verdriet en eenzaamheid.
Zelfs gedachten "wat doe ik eigenlijk op deze wereld"? Maar dat duurt gelukkig kort en zie ik altijd de zonnige zijde van mijn schaduwkant. Ik troost mijzelf met de gedachten dat heel veel hoogbegaafden depressieve gevoelens hebben.

Ik herpak mijzelf en realiseer mij dat ik 2 dingen kan doen. In de schaduwzijde blijven zitten of weer de zonzijde zoeken. Dat laatste doe ik dan.

Waarschijnlijk vraag je jezelf nu af hoe ik dat doe. Daar heb ik over nagedacht, maar eigenlijk weet ik dat niet eens. Vaak wordt ik gedwongen door de gezinssituatie en moet ik gewoon verder.

Wat Robin Williams betreft, een groot verlies, maar gelukkig zijn er veel films om nog van hem te genieten. Het heeft mij wel stil doen staan om te kijken hoe ik eigenlijk in het leven sta. Ik prijs mij gelukkig om wie ik ben, wat ik heb. Ook al is het vaak niet makkelijk om als HB'er in deze wereld rond te lopen.

Ik ben benieuwd hoe jouw schaduwzijde eruit ziet en hoe je daar mee omgaat.

Ik lees jouw ervaring graag in het commentaarveld hieronder. Tips zijn natuurlijk ook welkom.

Als dit artikel interessant is voor mensen in jouw omgeving, wil je het dan ‘delen’ door op één van de social media knoppen hieronder te klikken?