Deadlines, heb jij daar ook last van?

DeadlineIk heb mijzelf weer aardig in de nesten gewerkt met het maken van deze blog. Ik heb met mijzelf een afspraak gemaakt en indirect ook met jou, dat mijn blog om de week op zondagochtend in jouw digitale brievenbus ligt.

Het is nu zaterdagmiddag. Normaal heb ik mijn blog ruim op tijd klaar. Maar nu zit ik midden in het geven van een 3-daagse training "Implementatie Weekend" en gedurende deze training roept er continue een stemmetje in mijn hoofd "Jan, je blog moet nog af!"

Het is natuurlijk niet de eerste keer dat dit zo werkt. Ik ben er na jarenlange ervaring wel achter dat ik altijd een deadline nodig heb. Zonder deadlines komt er bij mij niets af.

Ik kan mij voorstellen en eigenlijk weet ik dat ook wel, dat veel hoogbegaafden hier last van hebben. "Zonder druk geen resultaat" zeg ik ook wel eens.

Waarom heb ik en misschien jij ook, een deadline nodig?

Op de een of andere manier lukt het mij niet om zonder deadline iets af te krijgen. Mijn gedachten schieten alle kanten op als ik geen deadline heb.

Ik denk altijd weer "Oh, dat komt morgen wel". Ja, leuk hoor, morgen is er weer iets anders wat de revu passeert en dan ga ik daar mee aan de gang. Zo doe ik dat.

Totdat iemand aan mij vraagt, jij zou toch iets voor mij doen? Heb je dat al gedaan? Dan schiet ik weer in de stress en denk ik "Oh, helemaal vergeten". Ik zorg dat het vandaag of morgen af komt.

Dat is het moment dat ik het op mijn to-do lijstje zet. Een beetje laat zou je zeggen en dat denk ik zelf ook als ik het nu opschrijf. Maar dat is hoe het bij mij werkt. Ik hoor de opmerkingen al van anderen. Jij bent toch hoogbegaafd, dan kun je toch alles. Hoe kun je dat nou vergeten.......

De oplossing!?

Ik heb geloof ik geen oplossing. Ik heb wel tips, maar zeg ook eerlijk dat het bij mij niet zo werkt, maar ik weet van anderen dat zij daar wel baat bij hebben.
Mijn vorm van de oplossing zit hem meer in het accepteren dat het bij mij zo werkt. Een beetje slappe oplossing, maar blijkbaar is het voor mij niet belangrijk genoeg om er ook daadwerkelijk iets aan te gaan veranderen.

Mijn oplossing of tip voor jullie is mijn 10 stappen methode om prioriteit te bepalen en op die manier chaos te verminderen. Want deadlines leveren mij chaos op. Die kun je hier lezen.

Mijn vraag aan jou; "Hoe zorg ik dat ik ruim voor de deadline klaar ben?"

Deze keer dus een wat korte blog, mijn excuses hiervoor.
Omdat ik ook graag blijf leren ben ik echt op zoek naar tips die ik niet kan bedenken, maar waar ik wel iets mee kan gaan doen.

Wil jij jou tips en/of ervaringen in het commentaarveld hieronder vermelden zodat ik en waarschijnlijk ook anderen hier ons voordeel mee kunnen doen.

Als dit artikel interessant is voor mensen in jouw netwerk, wil je het dan ‘delen’ door op één van de social media knoppen hieronder te klikken?

 

2016-10-24T07:13:45+00:00 Tags: , , |10 Comments

10 Reacties

  1. Jan 19 juli 2014 van 18:41 - Antwoorden

    Dank allemaal voor de reacties.
    Toch een onderwerp wat ons bezig houdt.
    Mooi om te lezen dat iedereen daar zijn/haar eigen weg in vindt.

    Groet
    Jan

  2. Mas 14 juli 2014 van 01:53 - Antwoorden

    Ik ben nooit tevreden. Wat mij al heel vaak is verweten. (herkenbaar, misschien??)
    Als ik met een lijstje werk, heb ik inderdaad ruim op tijd mijn 'taken' af. Vervolgens kijk ik het achttien keer na om mezelf te verzekeren dat ik daadwerkelijk klaar ben. Tevreden zal ik niet zijn, dus sleutel ik er nog eens dertien keer aan, waardoor ik al met al veel langer bezig ben dan wanneer ik een deadline speel. Voor mij effectiever en de resultaten door mijn gesleuten, geloof mij, zijn niet noodzakelijk verbeteringen.

    In het verleden vaker geprobeerd met lijstjes te werken, vervolgens belanden de mooie agenda's, schrijfblokken, of kalenders tussen alle papieren in de hoek of worden mooi bekleurd door de kleine. Lijstjes klinkt mooi, maar heeft voor mijn chaotische ik nooit gewerkt. Deadlines wel. En ach, ik vergeet eens wat. Wat je zegt Jan, dat is prima. Hoogbegaafd of niet, we blijven mensen met gezinnen, drukke banen en valkuilen maar vooral goede intenties. Niet dat de goede intenties de bankrekening vullen, daarvan ben ik me welbewust. Ik denk als ik kan lachen om de zeef die ik hoofd noem, terwijl ik kan rekenen op steun van mijn omgeving om mij te herinneren aan bepaalde taken, ben ik okay.

    Zou dat het resultaat zijn van het feit dat de 'succesdrive' iets is wat mij gewoon niet interesseert? En is dat gekoppeld aan hoogbegaafdheid? Ik ben best succesvol in wat ik doe. Ik wil niet beweren dat het me fluitend afgaat, ik heb echt wel moeten vechten voor wat ik heb bereikt en wat ik nog wil bereiken. Een van mijn restaurants is anderhalve maand geleden afgebrand, dus mijn partners en ik zijn hard aan het werk om weer een nieuwe op te bouwen. Echter is dat succes niet de drijvende kracht achter mijn acties. Dat is niet wat me gelukkig maakt. De verlichting en het geluk, verworven door me te storten in iets wat totaal niet in de lijn ligt van wat ik doe voor de boterham; de schaterlach gedeeld met mijn gezin, complimenten gegeven door een tevreden gast en natuurlijk dat glaasje wijn met een vriendin op een zondagmiddag. Maar ook het begrijpen van een uitgediept, binnenstebuiten gekeerd onderwerp wat mijn interesse wekt. Waarom zou ik dan zoiets saais doen als lijstjes maken en 'time-management'?
    Jan, ik steun jouw conclusie. Ik surf mijn weg naar mijn deadline toe en met (soms) vallen en opstaan gaat het me best prima af. 🙂

    • Marjolein 16 juli 2014 van 18:16 - Antwoorden

      Hoi Mas,
      Je hebt gelijk! Waar maken we ons soms druk om... een keer iets vergeten, wat maakt het uit. Zo te horen heb je genoeg dingen waar je voldoening uithaalt. Prachtig! geniet ervan!

  3. Marjolein 13 juli 2014 van 14:26 - Antwoorden

    Hoi Jan, Wat jij als moeilijkheid beschrijft is in feite ook een kracht. Hoeveel mensen hebben er tegenwoordig last van druk, werkstress, deadlines en jij ,en ik herken me daar zeker in, zijn op dat soort momenten als een vis in het water. Een uitdaging, even je tanden erin zetten en als je klaar bent, bakken energie, tof gevoel... zo dat varkentje is weer gewassen. De druk die ik voor die tijd ervaar heeft vaak te maken met de opdracht op zichzelf. Niet leuk, lastig, nutteloos, vraagt concentratie, saai etc...Het zou misschien kunnen helpen deze taken wat meer te gaan organiseren, handigheidjes voor te vinden zodat je ze niet te veel van je vragen.
    Ik was altijd mijn sleutel kwijt, daarom ben ik hem op een vaste plek gaan leggen. Door deze routine in te oefenen, ben ik nu nooit meer mijn sleutel kwijt, want hij ligt op een vaste plek. Sommige (eigen bedachte) routines kunnen je helpen om alles wat meer te ordenen in je leven en in je hoofd.

  4. Marjolein 13 juli 2014 van 14:12 - Antwoorden

    Hoi,
    Ik maak mijn hele leven al planningen en lijstjes. Vaak vond ik dat kinderachtig, maar daar ben ik nu helemaal van afgestapt. Dit hoort gewoon bij mij. De ene keer gekleurde briefjes aan mij deur, dan weer aan mijn bed, elke keer weer anders... gewoon omdat het rust geeft om alles een plekje te geven. Ik geef mezelf alle vrijheid mijn planning te doen op mijn manier, probeer het een beetje leuk te maken. Op dit moment hangt mijn gang vol met stukjesschilderstape, op elk stukje staat een andere opdracht. Dingen die ik aan andere heb beloofd heb ik bij elkaar gehangen, dingen die ik nodig heb om iets te maken heb ik ook bij elkaar gehangen. Zo loop ik 's ochtens letters langs mijn lijstje. Opdracht volbracht, plakkertje eraf, iets nieuws in je hoofd, even scheuren/schrijven en plakken. Daarnaast is het ook wel een training, om dat wat je andere beloofd ook serieus te nemen en het belangrijk genoeg te vinden dat het op tijd af is, maar geef jezelf de ruimte om daarin eens niet te slagen. Als een uitdaging op zich!
    Veel succces

  5. Thieu Berkers 13 juli 2014 van 12:04 - Antwoorden

    Jan,
    Ik word sinds deze week gecoacht door Frank Geertsen van Architects of Dreams in België. Hij neemt niet deadlines maar persoonlijke lifelines als uitgangspunt. Deadlines beperken je en daar krijg je vooral stress van is mijn ervaring. Afgelopen vrijdag hebben we mijn belangrijkste lifelines vanuit het verleden opgespoord en die gaan we de komende tijd door trekken naar de toekomst. Ik heb er voor mezelf voorlopig 4 gedefinieerd. Aan het einde van elke lifeline heb ik een piket paaltje geslagen. Elke dag en elke week weer opnieuw geef ik aandacht aan deze 4 lifelines. Ook heb ik me voorgenomen dat ik nog tot mijn 80 wil werken en dat ik dan nog tot mijn 95 met pensioen ga. 😉 Op die manier ben je meteen van onze collectieve deadline van 66 jaar verlost. Veel mensen vallen er bij hun pensioengerechtigde leeftijd ook werkelijk dood bij neer omdat ze veel te veel op die ene deadline gefocust waren. Voor mij is dat het bewijs dat deadlines werkelijk (geestelijk) dodelijk kunnen zijn voor een mens. Lifelines geven ruimte en gaan uit van de oneindige potentie die in een mens zit.

  6. Geerte 13 juli 2014 van 09:15 - Antwoorden

    Hoi Jan,
    Ik herken het helemaal! Alleen maar kunnen presteren onder druk, op het laatste moment. Maar dan wel de hele tijd een stemmetje in je achterhoofd hebben wat zegt wat je allemaal nog moet doen, terwijl je 'rustig' op de bank zit bijvoorbeeld.
    Dat stemmetje geeft mij heel veel stress, omdat ik wacht tot het laatste moment, maar er wel constant aan denk.
    Dus ik heb het volgende met mezelf afgesproken. Als ik geen zin heb om mijn 'taken' te doen, dan moet ik er ook bewust voor kiezen om iets anders te doen en het stemmetje uitschakelen. Accepteren dat het vandaag gewoon niet gaat lukken.
    En daardoor ben ik veel bewuster geworden waarom ik steeds dingen voor me uit schui tot het laatste moment. Soms omdat de taak die gedaan moet worden lastig is, soms omdat mijn hoofd er echt niet naar staat.
    Ik merk dat ik mezelf nu WEL een schop onder mijn kont kan geven als blijkt dat de taak bijvoorbeeld moeilijk is en ik er tegen op zie. Dat vind ik geen goede reden om het voor me uit te blijven en als ik er eenmaal mee bezig ben dan valt het vaak mee en ben ik trots dat ik het heb aangepakt in plaats van weer tot het laatst heb laten liggen. En aan de andere kant als ik moe ben kan ik het stemmetje nu uitzetten en zeggen: morgen weer een dag en daardoor ook genieten van andere bezigheden zonder stress.
    Dus voor mij is de reden van het uitstellen heel belangrijk, dan kun je voor jezelf ook duidelijke keuzes maken.

  7. Erika 12 juli 2014 van 20:38 - Antwoorden

    Hoi Jan,
    gelukkig heb ik tot nu toe niet al te veel hoeven werken met deadlines. Maar als een komt, dan trek ik het tot op de laatste moment en dan pas ga ik eraan zitten en werken. Meestal red ik het wel, soms op alle laatste moment. Daar ben ik al op gewent. En "plannen" was voor mij hooguit een kladblok, waar ik iets opkrabbelde. Laatst gaf ik een lezing. Ik dacht nu doe ik het anders: Ik heb mij echt op gefocust, heb maand van ten voren op gezeten. Als het helemaal klaar was (een week voor de lezing) en ik besluit het gaan uit mijn hoofd te leren, gaf ik het mijn mentor/trainer om te beoordelen. Hij zei dat ALLES slecht was! Oef, en nou wat? Ik helemaal in paniek zak in elkaar. En ik wilde het zo goed doen! Op aanrader van hem ging ik het nog eens bewerken. De lezing was met succes afgelopen, en mensen waren enthousiast over. Ik improviseerde veel, maar was daardoor mijn zelf. En de publiek waardeerde het enorm. Oef overleefd op nippertje......
    Het is niet iets voor iedereen om te improviseren, maar ik ben daar goed in. Als ik iets uit mijn hoofd moet leren, dan ben ik bang, dat ik het vergeet en ben daardoor niet mijn zelf. Maar een goede voorbereiding verminderd de risico om stres te creëren. Dus plannen is voor mij toch belangrijk geworden, en daardoor word de volgende deadline wat verdraagbaarder....

  8. Henk 12 juli 2014 van 17:23 - Antwoorden

    Hoi Jan,
    Ja ik ken het die deadlines. Nodig? Ja, ik schuif ook mijn todo lijstjes steeds door. Ben tegenwoordig begonnen met dagelijks een kort lijstje te maken van max. 5 zaken die ik moet doen. Tevens staat in mijn agenda als taak ingepland dat ik mijn taken moet opstarten. Wat ook helpt is samenwerken met een buddy. Samen je taken bespreken dat maak je verantwoordelijk. Jeanette Bal is mijn Buddy, die geeft mij schoppen onder mijn kont. haha.
    Groet, Henk

  9. Jeannette Bal 12 juli 2014 van 17:17 - Antwoorden

    Hi Jan,
    Ik heb niet echt een tip voor jou. Sorry.
    Ik weet nu wel wat ik moet doen om te zorgen dat jij iets voor mij op tijd af hebt 😉
    Buiten dat herken ik wel het nodig hebben van een deadline. Wij noemden dat vroeger gewoon ... "een schop onder je kont nodig hebben". En het werkt.
    Dat is ook de reden dat ik in een master mind groep zit. We maken daar afspraken en de dag van te voren denk ik oh jee, wat zou ik ook al weer doen.
    Hoe dan ook, wat er gebeuren moest, doe ik dan ook.

    Veel succes met het vinden van DE oplossing.

    met magnetische groet,
    Jeannette Bal

Reageer